یکی ازموضوعاتی که چندسال پیش به هنگام بررسی تاریخچه وعلل نهضت قانون خواهی و قانونگذاری نوین درایران(codification) بدان علاقه مند شدم نقش برخی رجال سیاسی وعلمای دینی در تبین وتبویب مفاهیم ومبانی اندیشه های سیاسی واصول حقوق اساسی بودکه برخی ازنتایج آن دركتابي كه در خصوص قانون اساسي مشروطيت نوشتم انعکاس یافت و پاره های دیگر ازآن نتایج در مقدمه تفصیلی كتاب اخيرم مورد  اشاره قرارگرفته است.دراین میان نقش یکی ازمجتهدین پایتخت بنام شیخ حسین یزدی ندوشنی که متاثر از مرحوم نائینی ازموضع دین بسیاری ازآموزه های جدید نظام سیاسی راتبین می نموده قابل توجه است ،ازاین رو سعی دارم امسال بمناسبت صدمين سال مشروطيت نقش این روحانی موثر را درتکوین اندیشه های نوین سیاسی وتشریع اولین مقررات عرفی ایران تاحدامکان بررسی کنم .راهنمایی وارسال هرگونه مطلب وسندی موجب امتنان است.ذیلا مختصری ازآنچه تاکنون بدان پرداختم:

 شيخ حسين يزدي يكي از روحانيان بنام دوره مشروطه بود كه منزلت علمي و فقهي او بر مورخين آگاه آن عصر پوشيده نمانده گرچه در كتاب هاي تاريخي دوره مشروطه چندان نامبردار نیست.ولی بسیاری او را در همان زمان مشروطه ،مردي روشن بين و شخصيتي داراي وسعت مشرب مي شناختند .یزدی در دوره هاي اول ،دوم و سوم از حوزه انتخابيه تهران به مجلس شوراي ملي راه يافت ،او متولد1233 ندوشن یزد و متوفی1311 تهران است.شيخ حسين يزدي كه در كسوت روحانيت مي زيست وبعدها بعنوان حاکم شرع پایتخت منصوب شده بود،عضو ورئیس سنی مجلس موسسان درجابجایی حکومت قاچاربه پهلوی  و از نظريه پردازان حزب اعتدالي در دوره دوم مشروطه محسوب می شود.

 يزدي به تبعيت از مراجع مقيم نجف بخصوص بزرگاني مثل نائيني و شيخ اسماعيل محلاتي ، رويكردي ديني به مشروطه داشت ؛ يعني در تحليل مشروطه ايران شريعت را نقطه عزيمت تحليل خود قرار مي داد .


ادامه مطلب

 

نوشته شده توسط جعفری در یکشنبه 1385/09/26 ساعت موضوع | لینک ثابت